جیبرلیک اسید مایع ولکانوگلد

ولکانوگلد فرمولاسیون مایع از جیبرلیک اسید به میزان ۲ درصد است که برای افزایش عملکرد محصولات مختلف در دنیا استفاده می شود. در ایران نیز از دیرباز برای افزایش عملکرد و کیفیت انگور استفاده می شود.

فرمولاسیون جدید ولکانوگلد برای افزایش اندازه میوه در درختان هسته دار، درختان دانه دار، توت فرنگی و افزایش رشد و سبزینگی در گیاهان دیگر استفاده می شود.

ولکانوگلد نسبت به سایر فرمولاسیون های مایع از جیبرلیک اسید دوره انبار مانی طولانی تری دارد و کارایی جذب آن افزایش یافته است.

اثرات فیزیولوژیکی جیبرلین ها

جیبرلیک اسید رشد طولی بعضی از گیاهان کوتاه قد و سایر  گیاهان طبیعی مانند برنج، کاهو، گندم و خیار را امکان‌ پذیر می‌‌سازند. جیبرلین‌ها اثر شگفت آوری بر روی طویل شدن ساقه گیاهان طوقه‌ای دارند.

این خاصیت در گیاهان دوساله باعث تشکیل گل در سال اول می‌گردد. فعالیت تقسیم سلولی مریستم زیر راسی واریته‌های نخود کوتاه قد و ذرت به جیبرلین‌ها حساس بوده و بوسیله این هورمون‌ها تحریک می‌‌شوند.

طویل شدن سلولی بیش از تقسیم سلولی در نتیجه تحریک رشد با این هورمون‌ها است. این هورمون‌ها حتی در گیاهان گندم یا جو که اشعه دیده‌اند و در آنها تقسیم سلولی کاملا متوقف شده هنوز موثر هستند.

همچنین یک رابطه خطی بین تحریک رشد محور زیر لپه کاهو با GA۳ و افزایش وزن خشک وجود دارد.

این رشد طولی با یک نوع افزایش قابل توجه دیکتیوزوم ها ، بوسیله یک نوع تکثیر آندوپلاسمی و افزایش سلول ها اتفاق می ‌افتد.

سایر اثرات جیبرلین‌ها

جیبرلین‌ها بخصوص GA۷ و GA۴ موجب تولید میوه‌‌های بدون دانه یا بکرزایی در بعضی گونه‌‌های گیاهی می‌شود. همچنین اگر جیبرلین‌ها به مقدار زیاد یا به عنوان همکاری با سیتوکینین بکار روند؛ موجب رشد زیاد برگ‌ها می‌شوند که غالبا سطح برگ‌ها به دو برابر حد طبیعی می‌‌رسد.

جیبرلین در بیشتر موارد خفتگی دانه‌ها را نیز برطرف می‌‌کند. بخصوص در مورد دانه‌هایی که خفتگی حساس به نور دارند مانند کاهو که جیبرلین جانشین نور سرخ می‌شود. به عبارت دیگر، مانند نور سرخ خفتگی این گونه دانه‌ها را برطرف می‌‌کند. در این عمل معمولا جیبرلیک اسید به غلظت نسبتا قوی بکار برده می‌شود ( ۱۰-۳ گرم در میلی ‌لیتر).

جیبرلین‌ها می‌توانند بازدارندگی رویش دانه را که توسط اسید آبسیزیک در مورد جنین‌های نخود حاصل شده‌اند برطرف نمایند. متقابلاً اسید آبسیزیک می‌تواند اثر محرک جیبرلین‌ها را تضعیف کند. ولی در عین حال عمل آن عمومی نیست.

عمل تضاد آبسیزیک که در چندین پدیده مشاهده می‌شود ممکن است مربوط به یک نوع تشابه ساختاری به جیبرلین باشد. زیرا اسید آبسیزیک یک سزکوئی‌ترپن است.

اعمالی مانند خفتگی جوانه‌ها با جیبرلین برطرف می‌‌شود. با کاربرد جیبرلین‌ها ممکن است که این تنظیم کننده‌ها به عنوان آنتاگونیست‌های اسید آبسیزیک عمل کنند. جیبرلین‌ها ورود به خفتگی جوانه‌های درختان و درختچه‌ها که بوسیله روزهای کوتاه القا ‌می‌شود را به تاخیر می‌‌اندازند.

نکاتی که قبل از مصرف ولکانوگلد باید بدانیم

ولکانوگلد  هم مانند سایر تنظیم کننده های رشد گیاهی بدون حضور عناصر غذایی اثر بخشی کافی ندارد. بنابراین بهتر است قبل از استفاده از این محصولات تغذیه گیاه به خوبی کنترل شود و گیاه دچار کمبودی نباشد. راه دیگر آن است که همراه با مصرف ولکانوگلد از کود های محلول پاش برگی استفاده کنیم.

با توجه به مرحله رشدی مورد نظر کود مناسب را انتخاب کنید. برای مثال اگر از جیبرلیک اسید در دوران رشد میوه و جهت افزایش اندازه آن استفاده می کنیم کاربرد کود های حاوی کلسیم به جهت تامین مواد اولیه برای ساخت و رشد سلول به اثر بخشی این تنظیم کننده رشد کمک می کند.

از کاربرد های دیگر ولکانوگلد تولید میوه های بدون دانه است. در گیاهانی که به‌طور طبیعی توانایی بکرزایی را داشته باشند (میوه‌های بدون دانه) جیبرلین موجب افزایش این میوه‌ها می‌شود.

روش مصرف

جهت به دست‌ آوردن خوشه های بزرگ و حبه های درشت در مرحله اول پس از ریزش ۷۰ درصد کپسول های غنچه و در مرحله دوم ۱۰ تا ۱۲ روز بعد  از اولین مصرف به میزان ۱۰۰ میلی لیتر در ۱۰۰ لیتر آب توصیه می شود.